Andaba polo youtube e atopei a Tom Waits vestido de demo e andando en bicicleta cunha bota nun pé e un zapato de tacón no outro.
E máis sorpresa cando atopo ós Ramones versionando a canción de Tom Waits nun video con debuxos de Daniel Clowes.
E se vos defendedes en inglés, deixovos a letra que non ten desperdicio:
I don´t wanna grow up (tom waits/k. brennan)
When Im lyin in my bed at night
I dont wanna grow up
Nothin ever seems to turn out right
I dont wanna grow up
How do you move in a world of fog
Thats always changing things
Makes me wish that I could be a dog
When I see the price that you pay
I dont wanna grow up
I dont ever wanna be that way
I dont wanna grow up
Seems like folks turn into things
That theyd never want
The only thing to live for
Is today...
Im gonna put a hole in my tv set
I dont wanna grow up
Open up the medicine chest
And I dont wanna grow up
I dont wanna have to shout it out
I dont want my hair to fall out
I dont wanna be filled with doubt
I dont wanna be a good boy scout
I dont wanna have to learn to count
I dont wanna have the biggest amount
I dont wanna grow up
Well when I see my parents fight
I dont wanna grow up
They all go out and drinking all night
And I dont wanna grow up
Id rather stay here in my room
Nothin out there but sad and gloom
I dont wanna live in a big old tomb
On grand street
When I see the 5 oclock news
I dont wanna grow up
Comb their hair and shine their shoes
I dont wanna grow up
Stay around in my old hometown
I dont wanna put no money down
I dont wanna get me a big old loan
Work them fingers to the bone
I dont wanna float a broom
Fall in love and get married then boom
How the hell did I get here so soon
I dont wanna grow up
27/05/07
Bjork e Wilco
Esta entrada chega moi tarde por culpa dos exames e os traballos. Tiña pensado escribila hai xa tempo, de feito escoitei os discos o mesmo dia en que sairon. O caso é que sacaron disco Bjork e Wilco.
(Este video non é do último disco de Bjork, porque están todos vetados no youtube, só se poden ver) Volta chámase o último disco da islandesa. Está bastante ben, ten un pouco de todo. A primeira vez que o escoitei levei unha alegría tremenda, porque o anterior disco me parecía un tremendo coñazo, pero a verdade é que por momentos este tamén o é. Pero en xeral está ben e tenauténticos temazos.
O de Wilco, Sky Blue Sky, gustoume máis. É un disco que están poñendo a parir por todas partes, pero a min pareceme un discazo. Critícano de convencional, de pouco arriscado e non sei que máis. Se se escoita ben non ten nada de convencional, Wilco son uns putos genios. E poida que os modernos non lles guste nada o son tan clásico que ten este disco, e prefiran os paróns no medio das cancións, e as guitarras eléctricas metendo ruído... todo iso segue aparecendo neste disco, pero non se nota tanto. A min pareceme do mellor que ten feito Wilco, doce boas cancións interpretadas da mellor forma posible.
O de Wilco, Sky Blue Sky, gustoume máis. É un disco que están poñendo a parir por todas partes, pero a min pareceme un discazo. Critícano de convencional, de pouco arriscado e non sei que máis. Se se escoita ben non ten nada de convencional, Wilco son uns putos genios. E poida que os modernos non lles guste nada o son tan clásico que ten este disco, e prefiran os paróns no medio das cancións, e as guitarras eléctricas metendo ruído... todo iso segue aparecendo neste disco, pero non se nota tanto. A min pareceme do mellor que ten feito Wilco, doce boas cancións interpretadas da mellor forma posible.
El ultimo rey de escocoia
Un escocés, que interpreta James McAvoy (seica sae nas Crónicas de Narnja facendo de Fauno), marcha a Uganda en busca de aventuras e acábase convertendo no médico e confidente persoal de Idi Amin, que era un presidente moi simpático que exterminou a 300 mil persoas.No recordo ter visto unha película tan dura en moitos anos. E cando digo que é dura, é que é moi dura, e máis sabendo que é unha historia real. A película en si non está moi alá, ás veces parece un telefilme, pero o papel de Forest Whitaker é impresionante e realmente chega a acojonar.
A Hawk and a Hacksaw + Hun Hangar Ensemble
Venres 18 de Maio, no Auditorio do Centro Cultural Caixanova.Unha parella de Albuquerque, violinista e acordeonista, facendo música cíngara cun cuarteto de Budapest. Cousas veredes. Apenas había público, porque coincidía co Festival do Norte, pero estivo xenial e, sobre todo os Hun Hangar, dérono todo.
Deixovos a páxina web dos A Hawk and a Hacksaw pra que miredes, e a de Sinsal pra que os escoitedes.
Deixovos a páxina web dos A Hawk and a Hacksaw pra que miredes, e a de Sinsal pra que os escoitedes.
15/05/07
Ronettes. Be My baby.
Acabo de descubrir quen era Phil Spector. Tiña baixado un recopilatorio en MP3 e nunca o escoitara. Sabía que era productor de xente importante, pero tiña a idea de que era un coñazo do tipo Alan Parsons, debe ser polo nome tan horroroso que ten. E bueno, ando viciau escoitando cousas como esta.
06/05/07
Spiderman 3
Eu teño un acusado lado friqui, que pasa?
É a película máis cara da historia ata que fagan outra que custe máis, pero eu non sei onde se lle foron os cartos. A min encantoume, os centos de nenos que me acompañaban no cine aburríronse. ¿Por que? Porque Spiderman 3 e unha comedia romántica, na liña das últimas tempadas de Xena onde todo se saía de madre (xa dixen que tiña un lado friqui), de feito saen varias das personaxes masculinas da serie, das que destaca Ted Raimi, irmán do director, facendo o único papel que sabe facer. As peleas son moi rápidas e moi curtas, a maior parte da película vaise en contar como MJ deixa a Peter Parker cando este lle ía pedir matrimonio, e en como este por culpa de Venom se volve "malo", e esta parte é a mellor da película, porque é malo, chulo, arrogante, vengativo... sen deixar de ser un friqui capullo. Hai centos de escenas comicas memorables: a comida no restaurante francés, o camareiro é o ladrón de Xena; todas as do periódico, onde se roza o humor absurdo; a aparición estelar de Stan Lee, na liña de Mallrats; os baños de multitudes de Peter Parker, capullo integral magnificamente interpretado por Tobey Maguire; xenial tamén a veciña adolescente que está namorada de Peter... e sobre todo a escena (non sei como se chama, cando nunha soa escea se resume un cambio importante e prolongado nunha personaxe) na que Peter se vai volvendo malo, esa non a conto porque é digna de ver. As personaxes teñén unha profundidade pouco común nunha película de superheroes e, xa vos digo, os pais saían encantados da sala e os nenos con caras largas, iso é bo sinal nunha pelio deste tipo. Ademáis non hai un só elemento fascistoide na película, agás un plano no que Spidy se pousa diante dunha bandeira americana ondeando, pero queda incluso cómico.
Ós que seguides as películas de superheroes, dígovos que é posiblemente a mellor que se fixo ata o de agora, a que mellor recolle o espírito do comic, e sobre todo o espírito dos seus lectores (se exceptuamos o Batman de Tim Burton, claro, e Sin City, que é un calco do orixinal).
Para os que non lles gustan este tipo de películas, dicirlles que é entretida, bastante divertida, e que non perdan a oportunidade de vela se poden facelo de balde.
Ós que seguides as películas de superheroes, dígovos que é posiblemente a mellor que se fixo ata o de agora, a que mellor recolle o espírito do comic, e sobre todo o espírito dos seus lectores (se exceptuamos o Batman de Tim Burton, claro, e Sin City, que é un calco do orixinal).
Para os que non lles gustan este tipo de películas, dicirlles que é entretida, bastante divertida, e que non perdan a oportunidade de vela se poden facelo de balde.
02/05/07
Fu manchu - King of the road
Meu irmán mercou un disco destes fulanos, supoño que por erro. O caso é que me gustan, e iso me preocupa. ¿Será que estou enfermo?¿Que o de Fabio é contaxioso? O caso é que o noso grupo camiña, cada día máis, cara o stoner, e a min non me importa. É máis, unha vez que lle colles o punto é incluso divertido, así que... somos uns duros!!!
01/05/07
Sunshine
Se chego a ver antes o tráiler igual non saía tan decepcionado. O caso é que ía coa idea de ver a última de Danny Boyle, o director de Trainspottin, esquecera que tamén era o director das nefastas A Illa e 28 días despois, e non tiña nin idea de que era a película na que uns astronautas tiñan que volver prender o Sol.
Digo o de ver o tráiler, porque eu o mirei agora por vez primeira e da unha imaxe bastante peor do que o é a película. Non é unha película de heroes que van salvar a humanidade e se ven asaltados por un extraterreste, non é unha mestura de Armagedon e Alien. De feito comeza de moi boa maneira. Os protagonistas son astronautas reais, científicos coma Pedro Duque -non hai un só disparo en toda a película-, que van nunha nave tipo estación MIR (con gravidade simulada, pero bastante verosimil), e levan dous anos alí pechados, sometidos a presión de ser a última esperanza do mundo, empezan a non estar ben da cachola e cando algo sae mal, estoupa a convivencia. E durante boa parte da película un ten a sensación de estar ante ciencia-ficción da boa, cunha estética bastante anovadora -parecida a de 28 días despois- e unha trama que promete.
Pero a medida que avanza o filme, a trama camiña cara a acción e olvídase da ciencia-ficción, e do drama, e aparece o quinto pasajero do que falan no tráiler, e a trama psicolóxica acábase perdendo, por algún motivo tódolos personaxes se volven planos de súpeto e o negro non é o primeiro en morrer porque non hai negro.
En definitiva, que como peli de acción está moi por encima da media, como peli de autor non cumple coas espectativas. E Danny Boyle está moi, pero moi lonxe de Trainspotting
Digo o de ver o tráiler, porque eu o mirei agora por vez primeira e da unha imaxe bastante peor do que o é a película. Non é unha película de heroes que van salvar a humanidade e se ven asaltados por un extraterreste, non é unha mestura de Armagedon e Alien. De feito comeza de moi boa maneira. Os protagonistas son astronautas reais, científicos coma Pedro Duque -non hai un só disparo en toda a película-, que van nunha nave tipo estación MIR (con gravidade simulada, pero bastante verosimil), e levan dous anos alí pechados, sometidos a presión de ser a última esperanza do mundo, empezan a non estar ben da cachola e cando algo sae mal, estoupa a convivencia. E durante boa parte da película un ten a sensación de estar ante ciencia-ficción da boa, cunha estética bastante anovadora -parecida a de 28 días despois- e unha trama que promete.
Pero a medida que avanza o filme, a trama camiña cara a acción e olvídase da ciencia-ficción, e do drama, e aparece o quinto pasajero do que falan no tráiler, e a trama psicolóxica acábase perdendo, por algún motivo tódolos personaxes se volven planos de súpeto e o negro non é o primeiro en morrer porque non hai negro.
En definitiva, que como peli de acción está moi por encima da media, como peli de autor non cumple coas espectativas. E Danny Boyle está moi, pero moi lonxe de Trainspotting
Subscrever:
Mensagens (Atom)
